ขาดอีกไม่กี่วันครบ 1 ปี กับการหายหน้าหายตาไปจากที่นี่
บางทีเรื่องง่ายๆ ในชีวิต มันก็ไม่ง่ายอย่างที่คิดเนาะ
เอนทรี่ที่แล้ว ยังอยู่ที่เก่า..ราชบุรี
วันสองวันก่อนยังคิดถึงที่นั่นอยู่เลย.. ทั้งที่ตอนนั้นไม่อยากอยู่ใจจะขาด
จังหวะของชีวิตค่ะ
บางครั้งเราเองก็ไม่สามารถตัดสินใจเลือกอะไรในชีวิตเราได้
แต่เผอิญจังหวะและโชคชะตาทำให้เราต้องเลือกและเดินต่อไป
สรุปว่า วันนี้หอบข้าวของย้ายร้านจากราชบุรี มาอยู่ปทุมธานีได้เกือบปีแล้วค่ะ
บางอย่างที่ขาดจากที่โน่น มาอยู่นี่ ก็ไม่ขาด
แต่บางอย่างก็ได้ความทุกข์ใหม่ๆ เกิดขึ้น ทำให้เรียนรู้ได้ว่า
จริงๆ แล้วอยู่ที่ไหนก็เป็นทุกข์ เพราะทุกข์เกิดจากการได้สัมผัสความเห็นแก่ตัวของคน
เกิดจากการไม่รักษาคำพูดของคน เกิดจากเล่ห์เหลี่ยมกลโกงของคน
..คนที่รู้จักกันมานานเสียด้วย
สรุปคือ ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ก็มีเหตุทำให้ทุกข์ได้อยู่ดี
แต่เหตุจริงๆ คือ ความคิด คือหัวใจของเรามากกว่า
การปล่อยวาง ทำให้จิตใจโล่งว่าง น่าจะทำให้ทุกเบาบางลง
มาอยู่ที่นี่ เวลาที่มี 24 ชั่วโมงกลับได้ใช้มันเต็มที่และคุ้มค่า
ใช้เวลาหมดไปกับการทำงานจนเกิดคำถามว่า "ชีวิตมันคืออะไร"
เพราะตอนนี้ เราไม่สามารถปลีกตัวไปมีชีวิตของเราได้แล้ว "ชีวิตมันก็ไม่ใช่ชีวิต" อีกต่อไป
อาการเกรงใจลูกค้าบวกกับการที่ถ้าหากปิดร้านแล้วทำให้เสียลูกค้าไป
มีผลต่อกิจการและปากท้อง ทำให้กระอักกระอ่วนอยู่อย่างทุกวันนี้
มันเรื่องที่อธิบายได้ง่าย เพียงแต่คนที่ฟัง จะมองเห็นไปในทิศทางเดียวกับเราหรือไม่แค่นั้นเอง
ย้ายมาอยู่ที่นี่ปลายเดือนกรกฎาคม เริ่มงานที่นี่ตั้งแต่สิงหาคม
เรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ผ่านมาผ่านไป บางเรื่องถึงขั้นไม่ทันตั้งตัวก็มี
ไอ้ที่ไม่สำคัญก็ไม่อยากจะจดจำและบันทึก :)
มาจดจำบันทึกเรื่องราวที่เข้ามา และเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราจะดีกว่า
เดือนสิงหาคม 2553 ผู้ใหญ่ฝ่ายคุณต้วมเตี้ยมมาทาบทามสู่ขอ
เดือนพฤศจิกายน 2553 รู้สึกว่ากิจการซบเซา มีปัญหาขึ้นกับระบบภายในร้าน
เดือนมกราคม 2554 เริ่มต้นปีใหม่ด้วยภารกิจล้นหลามจากการขายของขวัญปีใหม่
แต่ยังแก้ปัญหาที่ร้านไม่ได้ ขอความช่วยเหลือจากคนหลายคน เยอะมากที่สุดในชีวิต
กำหนดการแต่งงานประมาณกลางเดือนมีนาคม คุณต้วมเตี้ยม
เดือนกุมภาพันธ์ 2554 ขอความช่วยเหลือคนสุดท้ายที่คิดว่า "พึ่งได้" และ "ไว้ใจ" มากที่สุด
และแล้วน้องนอกไส้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ขอบคุณน้ำใจงามๆ ของน้องอีกครั้ง
ตัดสินใจขอเลื่อนแต่งงานไปอีก 2 เดือน (โดนบ่นนิดหน่อย)
เดือนมีนาคม 2554 เกิดความเปลี่ยนแปลงเรื่องงานของคุณต้วมเตี้ยม
เดือนเมษายน 2554 วันสงกรานต์ประเมินสถานการณ์ที่ร้านว่า ปิดร้านดีกว่า
ชวนกันไปรดน้ำขอพรยาย ที่จังหวัดสมุทรปราการ และคุณย่าที่สายไหม
รวมถึงเตรียมงานแต่งงานทุกอย่าง
ปลายเดือนเมษายน 2554 กลับไปแจกการ์ดพร้อมกับทำธุระเรื่องแต่งงานที่ปัตตานี
เดือนพฤษภาคม 2554 ช่วงต้นเดือนวุ่นวายกับเรื่องแต่งงานจนแทบไม่ได้แตะงานที่ร้าน
คุณต้วมเตี้ยมเริ่มงานเป็นเดือนแรก (งานที่เขาปลื้มและดีใจมาก)
14 พฤษภาคม 2554 ถึงวันแต่งงาน ทุกอย่างทุลักทุเลไม่เพอร์เฟ็กต์
แต่น้ำใจและความช่วยเหลือจากญาติผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ท่านอื่นๆ
รวมถึงเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รักมันเพอร์เฟ็กต์และยิ่งใหญ่ประเมินค่าไม่ได้
ยิ่งลำบากยิ่งเห็นความสุขเนอะ ฮ่าๆ ซึ้งค่ะ ซึ้งจนน้ำตาไหล
22 พฤษภาคม 2554 ได้ข่าวว่ายายซึ่งย้ายไปอยู่ระยองได้ประมาณ 1 เดือนป่วยหนัก
แม่และน้าขึ้นมาจากปัตตานีด่วน แล้วบึ่งไประยองด้วยความช่วยเหลือของพี่กบ
24 พฤษภาคม 2554 พายายกลับมาที่บ้านคลอง 2
พวกเราต้องให้ยายจากไปในบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักและเอาใจใส่จากลูกหลาน
26 พฤษภาคม 2554 ยายจากไปโดยสงบ
31 พฤษภาคม 2554 ฌาปนกิจศพยาย
เดือนมิถุนายน 2554 เริ่มต้นเดือนด้วยความอาลัยเศร้า
1 มิถุนายน 2554 เก็บกระดูก และนำส่วนที่เหลือไปลอยอังคารที่ปากอ่าว จังหวัดปัตตานี
13 มิถุนายน 2554 วันเกิดเพื่อนรัก
14 มิถุนายน 2554 วันเกิด "สามี" (สถานะเปลี่ยนเป็นปีแรก)
15 มิถุนายน 2554 วันเกิดแม่
และวันเกิดเพื่อนๆ อีกมากมายในเดือนนี้ เยอะจริงๆ
วันนี้...23 มิถุนายน 2554
ภารกิจภายในร้านยังไม่สะสางอีกเยอะ
ร่างกายก็ไม่ค่อยสมประกอบจากการเป็นผู้ชายหลายคน
คุณต้วมเตี้ยม ซึ่งกลายสถานะเป็น "ฮับบี้" แล้วในวันนี้ ยังคงอยู่ข้างๆ ทุกวัน
บ่ายโมงครึ่ง...ได้รับ MMS จากฮับบี้
เป็นรูปเราตอนนอนหลับกอดน้องหมูชื่อข้าวผัด
พร้อมกับข้อความที่ทำให้ยิ้มกับโทรศัพท์มือถือได้พักใหญ่ๆ ว่า
"Tell her she is my princess that I love"
ข่าวว่าถ่ายเมื่อเช้าก่อนออกไปทำงาน
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ทำให้รู้สึกว่า...
การมีฮับบี้อยู่ข้างๆ เป็นเรื่องที่วิเศษแค่ไหนค่ะ
