นับจากวันนั้นที่ตัดสินใจบางอย่างลงไปกับสิ่งที่คิดว่า
“ทำในสิ่งที่ถูกต้อง” และ “ควรจะทำ”
ไม่รู้จะเรียกสิ่งที่ทำว่าอะไรดี ที่ทำให้ใครคนหายไป
แต่ไม่ว่าความรู้สึกหลังการกระทำจะดี หรือจะร้าย
ก็ยินยอมพร้อมใจ ยอมรับมันแต่โดยดี และไม่มีเงื่อนไข

ต้องยอมเอาเหตุผลจากสมองมาต่อต้านความรู้สึกจากใจ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการพลัดพราก (พลัดพราก - ได้อารมณ์ดีไหม?)
ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะไหน… ต่อให้ไม่คิดแค้น มันก็ควรจะเข็ดและจำ
หรือไม่ใช่???
คนที่เรารัก ทำอะไรไว้เราก็ไม่โกรธ หรือโกรธได้ไม่นาน
สิ่งที่ควรจะเป็นคือ “บทเรียน” ที่ได้รับ และไม่ควรจะกลับมาซ้ำ
แต่ทฤษฎีกับปฏิบัติสวนทางกันเสมอสำหรับคนที่ “สุขนิยม” อย่างเรา
เพราะวันนี้ขอแค่มีความสุขกับการ “ได้รัก”
ต่อให้รู้เต็มอกว่าข้างหน้าเป็นอย่างไรบ้าง
ก็ไม่เคยคิดจะ “หยุดรัก” หรือ “รักน้อยลง” เลย

นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ควรจะปรับตัวเองให้ได้
ปรับให้ลงทุนกับความรู้สึกให้น้อยลงจะได้ไม่เสียใจมาก
หรือปรับรู้ทันตัวเองในเวลาที่ “เริ่ม (รู้สึกว่า) รัก” ให้หยุดและพอ
ก่อนจะสาย ก่อนจะต้องเจอกับสิ่งแปลกปลอมที่มาพร้อมกับความรัก
และยังทุกข์ใจไปอีกช่วงเวลาหนึ่ง…ยาวนาน
กว่าจะสลัดความเจ็บปวดที่ติดมาด้วยแล้วเหลือเพียง “รักอย่างเข้าใจ” ได้
กลัวว่าอาจจะไม่ทันได้อยู่ชม…
หรือไม่ก็ปล่อยสิ่งสวยงามให้ผ่านสายตาไปโดยไม่ใส่ใจมองดู

ความรักทุกครั้งในชีวิตที่จบลงไป
ไม่ว่าจะเป็น บวก ศูนย์ หรือลบ อย่างไรก็จะให้บทเรียนสอนเราเสมอ
กี่ครั้งที่ความรักเดินทางมาหา แล้วพักอยู่กับเรา
จนกระทั่งวันหนึ่ง ความรัก…จากไป
กี่ครั้งที่รู้สึกว่าความรักเหมือนกันแค่ “จุดเริ่มต้น” และ “จุดจบ”
นี่คือเหตุผลที่อยากมีแค่ “คนรัก” แต่ไม่อยากแต่งงาน

ยังคงต้องขัดเกลาความรู้สึกต่อไป
เพื่อเรียนรู้อยู่กับความรักให้เจ็บน้อยที่สุด
“หนี” อาจไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดแต่บางทีก็ต้องทำ
ในความรัก “หนี” คือการพยายามเอาหัวใจออกห่าง
เพื่อป้องกัน รักษา และเยียวยาหัวใจตัวเอง

วันนี้เลือก “ทำในสิ่งที่ถูกต้อง” และ “ควรจะทำ”
ด้วยการเอาใจออกห่าง เพราะไม่อยาก “เจ็บซ้ำซาก” “โง่ซ้ำซาก”
วันนี้ใครบางคนหายจากชีวิตไปร่วมเดือน
ใจหาย…แต่ก็ต้องอดทนต่อไป
ไม่รู้จะทำและทนได้นานแค่ไหน แต่ก็ดีกว่าไม่เริ่มทำอะไรเลย
ขอโทษถ้าบางอย่างทำให้ดูเหมือนทอดทิ้งในเวลาที่ควรอยู่ข้างๆ
แต่อยู่ต่อไปหัวใจมันจะทนได้แค่ไหนเมื่อวันนั้นมาถึง

เคยคิดว่ารักคนที่เขาไม่รักเรานี่เจ็บสาหัส
วันนี้เมื่อเจอกับสถานการณ์ “เรารักกัน”
แต่รักกันไม่ได้เพราะแก๊สโซฮอล์…ร้าวร้านมากกว่า

ความรักคุกคามความรู้สึกทุกวัน
ทั้งเหนื่อย ทั้งเจ็บ แต่ก็ยังรัก รัก และรัก
บ้าดีไหม? หัวใจคน
เอิ๊กกกก….