คันค่ะ

posted on 26 Nov 2009 00:00 by loveaholic

 

เกิดอาการคันที่ต้นคอ แล้วเป็นตุ่มๆ
แล้วไอ้ตุ่มพวกนี้จับมืออยู่รวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนไม่ยอมแยกกันไปไหน
เป็นมา 3 วันแล้ว ตั้งใจจะไม่หาหมอภายใต้ทฤษฎี "เป็นเองได้ หายเองได้"
ตอนนี้ลามมาถึงไหปลาร้าตรงลูกกระเดือกแล้ว

คันค่ะ

คันไม่มากไม่มาย ไม่เจ็บไม่ปวด
แต่คันได้ทั้งวันและคันมาทุกวัน เรียกว่าเรื่อยๆ แต่คงทน

บางตุ่มโดนเกาแบบลืมตัวก็หัวหาย
เหลือรอยแดงๆ เหมือนลงบันทึกประจำวันไว้ว่า "อย่าลืมฉัน"

วันนี้ทนรำคาญไม่ไหวเลยเอาคารามายด์มาทา
ก็ไม่ดีขึ้น หมดฤทธิ์ความเย็นของยาก็กลับมาคันอีก

หาสาเหตุ (การคัน) ไม่เจอ
ไม่เคยมีอาการทางผิวหนังจากอาหาร
นอกจากเหงื่อของตัวเอง... แต่ตอนนี้อากาศหนาว
แล้วมันจะเป็นผดเป็นตุ่มมาจากไหน(วะ)

ตั้งใจจะยื้อไว้อีกซักวันหรือสองวัน
ถ้ายังไม่หาย... จะทำไงดีหนอ???
ไม่อยากไปหาหมอ - - เพราะเบื่อในความวุ่นวาย
เข้าใจถึงความวุ่นวาย - - แต่ก็ไม่อยากไปหาหมออยู่ดี

โอมจงหาย... โอมจงหาย เพี้ยง!!!

เมื่อวานฟังข่าวตอนเช้า
นายกรัฐมนตรีคนที่ 25 ของประเทศไทยถึงแก่อสัญกรรมแล้ว
ไม่มีใครหนีความตายได้พ้น สัจธรรมถ่องแท้
แล้วจะเบียดเบียนกันไปทำไม

ตายไปแล้ว รัก โลภ โกรธ หลง
สมบัติมากมาย อำนาจที่ล้นฟ้า
เก็บใส่ไปในโลงไม่ได้

ไม่มีใครใส่โฉนดที่ดินของจริงให้คนตายใช่ไหมคะ
แล้วทำไมคนเราถึงไม่รู้จัก "พอ" และอยู่แบบ "พอเพียง"
เฮ่อ!!!!

อีกข่าวคือ... เครื่องมือวัดขนาดอวัยวะเพศชาย
มีไว้เพื่อเลือกซื้อถุงยางอนามัยให้เหมาะกับตนเอง
บอกเล่ากันแทบทุกช่อง
แล้วยังบอกว่า จะตั้งตู้ขายถุงยางในโรงเรียนสังกัดกทม. 150 โรง
100 โรงนั้นเป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
อีก 50 เป็นระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
โดยบอกว่า ผลการสำรวจ (ซึ่งคือเหตุผลของตัวเลขที่วางตู้ขายถุงยาง)
คือเด็กไทยมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกเฉลี่ยที่อายุ 13-15 ปี

คันค่ะ คันเพราะแค่อยากรู้...
จริงอยู่การซื้อถุงยางไม่ใช่เรื่องน่าอาย
ในร้านขายยา ร้านสะดวกซื้อ ฯลฯ
แต่มีตู้ขายถุงยางอยู่ - - แล้วตรงโรงเรียนด้วยเนี่ยนะ
ใครจะกล้ากดไหม?

คันอีกก็เพราะอยากรู้อีก...
การมีตู้ที่โรงเรียนช่วยให้เด็กหันมาใช้ และหันมาซื้อถุงยางจริงหรือ?
แล้วที่ผ่านมา ถ้าเหตุผลที่ไม่ซื้อเพราะไม่มีเงินล่ะ
ตู้ขายถุงยางแก้ปัญหาได้ไหม?

ยังไม่หายคันต้องเกาให้รู้...
ผลสำรวจที่สำรวจมา เด็กพวกนี้มีการเตรียมตัวมาก่อนไหม?
หรือแค่อารมณ์พาไป?
แล้วสถานที่ที่มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกที่ไหน?
โรงเรียน?
หรือแค่อำนวยความสะดวกแก่นักเรียนกลุ่มนี้
(ซึ่งส่วนตัวคิดว่า ต่อให้แจกมันก็ไม่ใช้นะคะ)
ด้วยการเอาตู้ไปวางให้ถึงมือเหรอ?

จริงๆ เราควรเรียนรู้และพัฒนาความคิด
กลไกทางความคิด กลไกของสังคมนะ ว่ามั้ย?

ซีเรียสอะไรนักหนาเนี่ย
แต่หลายปัญหาที่ผู้ใหญ่คิดแทนเด็ก
บางทีมันก็ปัญญาอ่อนนะคะ
ปัญหาเด็กต้องถามเด็ก ไม่ใช่คิดแทนเด็ก
และคิดว่าถ้าตัวเองเป็นเด็ก (ไม่ทราบ พ.ศ. ไหน)
อันนี้เรียกว่า ต่างกาล ต่างสิ่งแวดล้อม
เฮ่อ (อีกที) นี่มันปัญหาระดับชาติ

นั่งพิมพ์ไปคันไปรอบคอหมดแล้ว
เริ่มแสบๆ ด้วย (ขนาดไม่ค่อยเกา)

อากาศร้อนเริ่มมาแทนที่อีกแล้ว
จะหนาวยิบหนาวย่อย กระมิดกระเมี้ยนให้ได้อะไรมาคะเทวดาขา
เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวไม่หนาว เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวอุ่น


วันนี้บ่นเสียยืดยาว
สาเหตุเพราะโลกร้อนค่ะ

ปล. เดี๋ยวจะระบายเรื่องวันสิ้นโลกอีกที ;p

 

 

 

ปลายเดือนพฤศจิกายน

posted on 23 Nov 2009 15:03 by loveaholic

หนาวแล้วค่ะ ;)
ช่วงอากาศเปลี่ยน ทำเอาเกือบป่วย
แต่ไม่ป่วยหรอก ตอนนี้เจ็บไม่ได้ ตายไม่ได้
ขี้เกียจได้นิดหน่อย

นั่งทำงานอากาศไม่หนาว
ห้องกระจกปิดทุกด้าน แถมมีแดดส่องมาจากด้านนอกได้อีก
แต่เมื่อไหร่เปิดประตูออกไป นั่นล่ะ อากาศเย็นๆ

ตอนนี้ยังอาบน้ำวันละ 2 ครั้งอยู่
สำหรับตัวเองถือว่าอากาศไม่ร้อนมากกว่าจะเรียกว่าหนาว
นอนไม่เปิดแอร์ แต่ถ้าเปิดก็ได้ (เปลืองไฟ)
ตอนนี้อากาศดีเปิดพัดลมนอนก็สบายแล้วค่ะ

อากาศเย็นก๊อก 2 มาสัมผัสผิวเมื่อ 2 - 3 วันก่อน
ชอบมาก รู้สึกเราจะได้ไม่ต้องตัวเหนียวอีกต่อไป
เสียอยู่อย่างที่อากาศแห้ง ผิวก็แห้ง
ต้นไม้ที่โดนแดดก็แห้งเหี่ยวและไหม้เร็วกว่าหน้าร้อน

แต่เอาเถอะหนาวกายอุ่นใจ
ต้นไม้เฉา แต่ดอกไม้บางอย่างก็รออากาศแบบนี้
ได้อย่างเสียอย่างก็ว่ากันไป

เก็บหอมรอมริบอารมณ์ที่อยากเที่ยวเอาไว้เพื่อฤดูนี้โดยเฉพาะ
อีกไม่กี่วันจะได้ไปเที่ยว หวังใจจะมีเรื่องดีๆ ในความทรงจำ
ตอนนี้รีบเคลียร์งาน ปิดงานก่อนจะเดินทาง และก่อนสิ้นปี

เดือนธันวาคมนี้ มีแผนจะตีปีกบินค่ะ ไกลใกล้พอประมาณ
ทุกสัปดาห์จะได้บินแบบ "หย่อน"ใจไปกับลมหนาว
คงปีกหักได้พักปีกเอาหลังปีใหม่
ก้มหน้าก้มตาทำงานใช้หนี้ไป ฮ่าๆๆ

สืบเนื่องจากที่ไปรับงานของคุณเพื่อนมา
ด้วยกลไกทางกราฟิกและระบบการผลิต
งานยุ่งและซับซ้อนมากขึ้น - - โดยความยากง่ายนั้นเท่าเดิม
ทำให้วันที่แสนร้อนวันนี้ต้องอยู่โยงเฝ้าคอมฯ ตั้งแต่เช้ายันค่ำ
งานเสร็จเกือบเป็นที่น่าพอใจ 1 ชิ้น
ทั้งๆ ที่มีนัดส่งงานวันพรุ่งนี้ 2 ชิ้น ไม่ไหว ร่างกายไม่เล่นด้วยแล้ว
จริงๆ คือขี้เกียจนั่นแหละ เอิ๊กกกก...

คุยกับพี่เสือสาวเรื่องทำสมุดอวยพร
"ไม่ถึงเดทไลน์ คิดไรไม่ออก" - - เรื่องล้อเล่นแต่เป็นจริงๆ
เรื่องขำๆ ที่เจ็บปวดจริงๆ ราวกับเป็นคำสาป
ยังไม่ใกล้เวลา สมองเหมือนไม่ได้ถูกเร่งให้โลดแล่นไปกับจินตนาการ
นั่งทำงาน เหมือนนั่งเปล่าขาดแรงบันดาลใจ

อากาศร้อนถึงทรวง ทำไมร้อนได้ขนาดนี้
นี่มันเดือนพฤศจิกายนนะค้า... เทวดาขา..าาา

เริ่มจัดการงานบางอย่างในชีวิตบ้างแล้ว
คงมีเวลาขยับที่ทางในสมองให้กับการอ่านหนังสือ
ตั้งใจไว้ว่าจะอ่านดาวินชีวันละ 5 บท
ทั้งหมดมี 105 บท ไม่รวมบทนำและบทส่งท้าย
ประมาณเดือนนึง - - สำหรับคนขี้เกียจ และแพ้พ่ายต่อการนอน
เป็นเอามากมายเลยระยะนี้ ง่วงได้ทั้งวี่ทั้งวัน


7 พฤศจิกายน 52 : วัดคงคาราม อ.โพธาราม จ.ราชบุรี

ชีวิตยังไม่ได้ขยับมากมายอย่างเคย
เอาแค่ใกล้ๆ พอให้ขยับพังผืดที่ข้อเท้า
ขับรถควงคนมืออวบไปซื้อของที่นครปฐม
วางแผนว่าระหว่างทางจะแวะวัดคงคาราม
เคยแวะเมื่อต้นปีก่อน - - เหมือนเล่าเรื่องอดีตให้คนข้างๆ ฟังซ้ำอีกครั้ง
ขอบอกว่า "หลงทาง" ค่ะ แต่คนใจดีมีน้ำใจช่วยไว้ได้ หุหุ

ชื่นชมวัดแต่พองามกับศิลปะมอญทั้งปวง
แต่ร่างกายอ้วนๆ ของคนมืออวบประท้วงว่า "บ่ายสามแล้วยังไม่ได้กินอะไรเลย"
จึงพากันออกหากิน มองหาจากป้ายข้างทางแถวๆ อำเภอโพธาราม
เล็งร้านอาหารไว้คอยท่าเผื่อชวนมิตรรักแฟนเพลงมาเที่ยว กิน ดื่ม

ที่ร้านไม่เปิดมื้อเที่ยง จึงวนรถเพื่อจะหาที่กลับรถ
สายตาเหลือบไปเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวบ้านๆ ในสวน
ถอยรถไปบัดเดี๋ยวนาว ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ทั้งสด ทั้งตุ๋น น้ำตกหรือธรรมดา
ขอบอกว่า อร่อยจนอยากไปซ้ำ โดยเฉพาะเนื้อเปื่อยอร่อยมาก

ร้านเป็นร้านที่แบ่งพื้นที่จากพื้นที่เพาะต้นไม้ขายของเจ้าของบ้าน
เป็นสวนละมุดและอื่นๆ บรรยากาศไม่หรูหราแต่แอบน่ารัก
จนอดนิยมชื่นชมไม่ขาดปาก ชามแรก(น้ำตก)ผ่านไป คนหิวขอสอง ฮ่าๆ
ตามด้วยน้ำธรรมดา ขอย้ำว่าเติมแค่พริกเท่านั้น ถ้าชอบเผ็ด
ติดใจบอกแม่ค้าว่า มีโอกาสจะแวะมาอีกที - - มากินมาม่าน้ำตกเนื้อเปื่อย ;p

ออกจากร้านพร้อมกับอาการอิ่มแปล้ แวะปั๊มดึ่ง ดึ๊ง นิดนึง
เข้าซื้อของตามลิสต์  แล้วบึ่งกลับบ้าน
ระหว่างทางรถติดเพราะกำลังทำถนน

รถเคลื่อนตัวช้าๆ เลยได้จ้องตากับพระอาทิตย์ไข่เค็ม
ถึงราชบุรีแวะตลาดหาอาหารธรรมดา ด๊า ดา ปิดท้ายวัน


8 พฤศจิกายน 52 : วัดคูบัว อ.เมือง จ.ราชบุรี

ตั้งใจจะหาเรื่องออกจากบ้านไปซื้อของและเอาผ้าที่ส่งซัก
พร้อมๆ กับแอบตั้งใจนอกเส้นทาง เพื่อเล่าเรื่องที่เคยผ่านมาอีกครั้ง
หลงทางไปพอหอมปากหอมคอ - ทำราวกับน้ำมันลิตรละ 12 บาทก็ไม่ปาน

วัดคูบัวเป็นศิลปะมอญเหมือนกัน
เสียดาย นึกไปตอนเย็นเลยไม่ได้เข้าพิพิธภัณฑ์
แต่ก็ไม่เสียแรงเพราะมีตลาดนัดหน้าตลาด
ทำให้ได้กับข้าวและของกินอื่นๆ ติดไม้ติดมือมา

ซื้อข้าวเหนียวหมูทอดกินในรถ
แวะจอดรถร่ำลาพระอาทิตย์ตกดินกับทุ่งนาด้านหน้า
หยิบน้องหนอนที่ใส่ฟิล์มสไลด์ออกมาเล็ก
เส้นสายของสายไฟกับท้องฟ้าย่ำค่ำคงทำให้รูปที่ถ่ายดูดีได้

หันไปถามคนข้างๆ ว่ารู้สึกเหมือนกันไหม...
เวลาที่ออกมาอยู่ท่ามกลางต้นไม้ใบหญ้า ต้นข้าว พระอาทิตย์แบบนี้
ทำให้รู้สึกโล่ง สดชื่น และหายจากอาการอึดอัดเป็นปลิดทิ้ง

บ่มความรู้สึกให้โหยหาการเดินทางอีกหน่อย
รอเดือนหน้า - - ฤดูกาลท่องเที่ยวของหัวใจกำลังจะมาถึง
ใครว่าลมหนาวไม่ปรานีใคร - - จริงๆ แล้วลมหนาวพัดมาถึงผิว
เพื่อบอกให้รู้ว่า วันนี้ยังคงมีความรู้สึกรับรู้ทุกสิ่งรอบกาย
หนาว ร้อน อบอุ่น แค่ไหน คำตอบอยู่ในลมหายใจของเพื่อนร่วมทางแล้ว

แล้วเจอกันเดือนธันวานะ...ลมหนาว
(อย่าเล่นตัวอีกนะเว่ยเฮ่ย!!!)

 

Daisypath Anniversary tickers

เมื่อคืนนอนแบบไม่พึ่งพาเครื่องปรับอากาศเป็นคืนที่สอง
นับเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่งในกระประหยัดไฟและลดโลกร้อน
รู้สึกตัวตื่นตอน 7 โมงเช้า - - ก็ไม่รู้จะรีบตื่นไปไหน
เดาว่าเป็นเพราะอากาศไม่ได้เย็นจับใจอย่างเมื่อคืน
แล้วห้องนอนก็รับแสงแดดดีนักหนา - - นั่นล่ะ คือเหตุผลที่รู้สึกตัวไว

อันที่จริงวันนี้จะต้องลงมาเปิดร้านเอง คือนอนตื่นสายมิได้
เพราะวันนี้เป็นวันหยุดชดเชยของน้องอีกคนแทนวันจันทร์ที่ผ่านมา
แต่ไม่จำเป็นต้องตื่นเช้าขนาดน้านนนนนน....

บอกคนมืออวบเอาไว้แล้วว่า 9.30 น. ให้ปลุกด้วย
เมื่อยังไม่ถึงเวลาที่นัดแนะ เลยมีเหตุผลเพียงพอกับการ "นอนต่อ"

ตื่นเมื่อถูกปลุก - - ลุกขึ้นมาอาบน้ำ
น้ำในอ่างเย็นได้ใจ หุยยย... ช้อบ ชอบ
หยิบผ้าพันคอติดมือมาด้วย เผื่อว่าประเดี๋ยวจะหนาว
จนเมื่อเปิดร้านออกไอแดดและความร้อนแล่นมาสัมผัสผิวกาย
สัมผัสที่ไม่ได้ชื่นใจและโดนใจเหมือนตอนลมหนาวมาแนะผิวเลยซักนิด
 อุแม่เจ้า... วันนี้บ้านเราเป็นหน้าร้อนแฮะ
ผิดหวังอย่างแรง!!!
เหมือนคนแบบว่า "ฝันกลางวัน" ตื่นมาเจอกับความจริงว่า
ทุกอย่างเป็นเพียงแค่... ฝันไป (เท่านั้นเอง)

ตอนเที่ยงแม่โทรมาถามว่า "หนาวมากไหม?"
"กรี๊ดดดด... ร้อนตับแล่บเลยแม่"
คือ... แม่ดูโทรทัศน์แล้วบอกว่า มี sms ไปในรายการหลายข้อความ
บอกว่า อากาศที่นี่หนาวเย็นจับใจ เลยโทรมาแดสงความอิจฉา
ที่ไหนได้ ฮ่วย!!!!

คืนนี้มาลุ้นกันต่อไปว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงบ้างไหม
ได้โปรดเถิด!!! (วันนี้เปิดแอร์ไปหลายรอบ)

 

บันทึกเรื่องสังขารตัวเอง :

แอบมองเห็นมีชัดมีภาพวิ้งๆ ระยิบระยับในลูกกะตา
และขยายวงกว้างขึ้นจนมึนหัวและปวดหัวเมื่อตอนเที่ยง
อาจเพราะร่างกายขาดวิตามินนอน - - มั้ง

- - > อยากมีบ้านแบบนี้วุ้ย!!! <- -

 

บันทึกเรื่องน่ารำคาญ :

ระยะนี้เจอคนที่ไม่อยู่กะร่องกะรอย
"ทิ่มเข้า ทิ่มออก" อยู่บ่อยๆ
เดี๋ยวจะอย่างนั้น เดี๋ยวจะอย่างนี้
วันนี้เป็นแบบนี้ อีกเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นอีกแบบ
คำพูดคำจาหาความแน่นอนไม่ได้
เพื่อนออลนิยามอาการแบบนี้ว่า
"อาการขาดวิตามินซี"
นั่นคือ "ลักปิด ลักเปิด" นั่นเอง

ไม่รู้ว่าความอดทนถึงที่สุด
หรือเป็นเพราะกลไกภายในสมองผสมกับเคมีในร่างกาย
เลือกจะ "ตอกกลับ" คนบางคนไปพอหอมปากหอมคอ
ตามด้วยการ "ปลีกตัว" ให้ห่างจากคนบ้าพวกนี้

รู้สึกเหมือนคนพวกนี้ระดับอีคิวต่ำ
ทำให้อยู่ร่วมกับคนหมู่มากในสังคมไม่ได้
อยากให้อภัย แต่บางทีมากไปก็ไม่ไหวเหมือนกัน
อาการอย่างหนึ่งที่แสดงออกคล้ายๆ กันในกลุ่มที่เจอนั่นคือ
อาการอยากเด่นกว่าคนอื่นจนระงับพฤติกรรมไว้ไม่ได้
ต้องสำแดงเดชเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งออกมา

เฮ่อ... ตกลงเราบ้า หรือคนพวกนี้บ้ากันแน่ (วะ)

 

 

 

 

 

Daisypath Anniversary tickers
 

หนาวหน้าฝน - - หรือฝนหน้าหนาว
อันนี้ยังตอบไม่ได้ เพราะเริ่มมีอากาศหนาวมาปนๆ กับสายฝน
บรรยากาศอำนวยให้ความขี้เกียจ
ถ้าสิ่งรอบตัวสวยงามมองไปทางซ้ายเจอต้นไม้ ใบหญ้า
มองไปทางขวาเห็นภูเขาล้อเล่นอยู่กับก้อนเมฆ
ทุกๆ เช้าเราคงใช้เวลาไปกับการเสพความสุข
ด้วยการจิบกาแฟแกล้มอาหารเช้าแบบเบาๆ ได้ไปเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว

ตอนนี้คงเหลือเพียงอากาศที่เป็นใจ
เพราะมองไปทั้งซ้ายและขวาก็เห็นบ้านเรือนแบบในเมือง
ขาดต้นไม้ ขาดธรรมชาติแท้ๆ นี่ยังดีที่ว่าที่นี่เป็นเมืองแบบไม่ใช่เมืองหลวง

ภาระยังคงค้างคาใจกับเรื่องคำตอบของงาน
กลับมามีชีวิตประจำวันแบบเร่งรีบแต่กลับไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน..อีกแล้ว
ก็ว่าจะใช้ชีวิตแบบ เดิน กิน เล่น แบบ ช้า - ช้า เป็นการผ่อนคลายหัวใจ

โครงการที่จะปลูกผักบุ้งเป็นลำดับต่อไปยังคงพักไว้ก่อน
เพราะโครงการทำมาหากินมาเบียดสมองและสองหัว

วันก่อนฟังวิทยุคลื่นไหนซักคลื่น
ดีเจบอกว่า วันที่ 15 เดือนนี้จะหนาวสุดๆ
โอ๊ยยยยยย... สวรรค์โปรด!!! หนาวเร็วๆ เถอะ

 

Daisypath Anniversary tickers