๒๕ ตุลาคม ๕๕, ปัญหา

posted on 25 Oct 2012 18:56 by loveaholic
-๑-
พบเจอปัญหางี่เง่า ซ้ำซากกับความไม่ชัดเจนบางอย่าง
มันบั่นทอนความรู้สึกของคนได้มากมายก่ายกองเลยนะเนี่ย
 
หนึ่งในความฝันชิ้นใหญ่ของเรา
กำลังโดนสิ่งที่มองไม่เป็นบนฟ้าหยิบมันมาแกล้งเราอีกแล้ว
 
ใครว่าปัญหามีไว้แก้ไข
แต่ใครที่ว่านั่นเคยเจอปัญหาที่ไม่ได้มีไว้แก้ไขมั้ยคะ
ปัญหาที่มีพลังการทำลายล้างสูง
ทำให้เราสูญเสียกำลังความรู้สึกดีๆ และพลังงานด้านดีของเรา
 
เฮ่อ... อยากจะเป็นหนี้ซักทีนี่มันยากแฮะ!!
 
-๒-
ช่วงชีวิตที่ต้องเผชิญเชื้อโรคที่น่าจะพัฒนาความร้ายกาจไปอีกขั้น
ใช่ค่ะ... ป่วย เพราะเป็นไข้หวัด 
ที่แย่ไปกว่านั้นคือป่วยช่วงที่ต้องเร่งทำภารกิจหลายอย่าง
โฮก...ค่ะ แต่เหนื่อยล้าแค่ไหน ก็ไม่สามารถพร่องน้ำหนักตัวไปได้ค่ะ
ฮ่าๆๆๆ
 
-๓-
น้องแวะค้างที่บ้านด้วย ๓ คืน
ไ้ด้เคลียร์หนี้สินคั่งค้างกับผู้มีพระคุณหลังน้ำท่วมไปเรียบร้อย
พร้อมกับรับทราบข่าวค(ร)าวของบางคน
ขอให้ไปดี..นะคะ
 
-๔-
ปีนี้เป็นปีที่กินเจได้เพียง ๗ วันเท่านั้น
เพราะไม่สะดวกโดยสังขาร Tongue out
 
-๕-
ดินพอกหางหมูเยอะมาก
บางเรื่องก็ไม่เกิดความเสียหาย
บางเรื่องก็เสียหายอย่างไม่เป็นท่า
 
ต้องจัดบ้าน
ทำความสะอาดครัว
ทำความสะอาดโรงรถ
จัดแต่งต้นไม้
ทำบัญชี
คิดราคาของ 
ฯลฯ
 
เอวัง..เช่นฉะนี้
 
-๑-
ใกล้แล้ว.. กับความฝันธรรมดาๆ ของผู้หญิงคนหนึ่ง
กับการมีบ้านเล็กๆ ซักหลัง รายล้อมไปด้วยครอบครัวและคนที่รักชอบพอกัน
 
ก็ในเมื่อเลือกทาง "ชีวิตคู่" แล้ว ก็พึงมีฝันอย่างผู้หญิงที่มีคู่
ถึงแม้ว่าเบื้องลึกยังอาลัยอาวรณ์ชีวิตโสดอยู่ทุกขณะจิตก็ตาม
 
ไม่ใช่ว่าฮับบี้ไม่ดี ไม่ใช่
แต่ตัวเราเองต่างหากที่เป็นชิ้นส่วนประหลาดในโลกนี้
คิดทำอะไรไม่ค่อยจะเหมือนใคร ไม่ชอบอยู่ในกรอบ(รู้สึกเหมือนโดนกักขัง)
หลงใหลกับอิสระและเสรี ยึดติดกับพื้นที่ส่วนตัว
มีโลกของตัวเองอีกใบที่แยกจากโลกที่ใช้อยู่ร่วมกับคนอื่นในทุกๆ วัน
 
เอาล่ะ.. มันผ่านมาแล้ว
แต่ไม่ได้หมายความว่าชีวิตต้องเปลี่ยนหมดทุกอย่าง
เราสามารถนำชีวิตมาผสมกันให้เหมาะเจาะ
บางอย่างเปลี่ยนแปลง แต่บางสิ่งก็ยังคงเดิมนะจ๊ะ
 
สัปดาห์นี้ เรามีนัดดูบ้านประมาณ ๕ หลัง
ทั้งบ้านเก่าบ้านใหม่ แต่เมื่อคืน หลังจากที่วนไปดูที่ทางอีกครั้ง
เราพบกว่า การเลือกทางรอง อาจให้ความสุขที่ยืนยาวกับเราได้
 
เราตกลงกันว่า เราจะตัดสินใจทุกอย่างให้เสร็จในสัปดาห์นี้
ว่าจะซื้อบ้านหรือไม่ซื้อ
จะซื้อที่ไหน หลังไหน อย่างไร
เอาวะ.. เอาไงก็เอากัน!!
 
-๒-
และแล้วน้ำตาก็ไหล
หลังจากการคำนวณโน่น นี่ นั่น เวลา ภาระ โอกาส วิถีชีวิต
ฮับบี้ถามว่า ร้องทำไม (ที่จริงไม่ได้ร้อง แค่น้ำตาไหล)
อืมมม.. มันรู้สึกเช็งกับชะตาชีวิตตัวเองที่ไม่มีที่สิ้นสุด
เลือกอะไรก็ไม่ได้ซักอย่าง เหมือนต้องทำตามใครที่เรามองไม่เห็นสั่งการ
ทำอะไรก็ติดขัด เสียเงิน เสียเวลาซ้ำซาก
อาการเหมือน "หมาเห็นปลากระป๋อง" ก็ไม่ปาน
 
-๓-
บันทึกการกินเจปีนี้
ทุลักทุเลมาก 
เพราะดูเหมือนร้านขายอาหารเจจะลดลง
แต่ดูข่าวเขาว่าปีนี้คนกินเจมากขึ้น
มิหนำซ้ำไปซื้อของที่เทสโก้ก็พบว่า มีป้ายบอกเจน้อยลง
ที่จริง..เราอ่านส่วนประกอบเองได้
แต่การมีธงมันช่วยเราประหยัดเวลาขึ้นน่ะค่ะ
 
นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่รู้สึกว่า.. ชีวิตรันทดก็ไม่ปาน
ขนาดเป็นกิจกรรมทำบุญนะ ยังโดนโชคชะตากลั่นแกล้ง
 
-๔-
 
 
ได้สิ่งนี้มาเป็นน้ำหล่อเลี้ยงในรอบหลายวัน
การได้ทำบุญ หรือทำอะไรให้คนอื่นนี่มันชื่นใจค่ะ
เพราะการใช้ชีวิตแต่ละวันมันแตกต่างกันมาก
บางวันต้องเจอคนที่ร้ายกาจสุดๆ 
แต่บางวันก็เจอกันที่มีมิตรไมตรีสุดๆ
จึงต้องพยามมีสติและทำดีให้มากที่สุดค่ะ
 
 
เริ่มปลายฝนต้นหนาวแล้ว
ตั้งแต่ต้นปี...
ชีวิตที่วางไว้ยังห่างไกลจากแผนที่ตั้งอยู่เลย
ถ้าหากการเคลื่อนไหวเป็นสัญลักษณ์ของการมีชีวิตอยู่
เราก็ยังมีชีวิตอยู่นะ.. และคงยังไม่ตายง่ายๆ ด้วย
 
เพราะชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้มันคือ "การดิ้นรน" ไม่ใช่แค่ "การเคลื่อนไหว"
 
มีนาคม - กันยายน ๕๕ ชีวิตแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย
แทบไม่ได้ออกไปไหน ทางเข้าเมืองก็จำแทบไม่ได้
 
เฮ้อ...
 
เริ่มต้นใหม่ได้ทุกวันนี่นะ
 
กลับมายืนที่เดิม
หลังจากเปลี่ยนลัคนาราศีไปเป็นปีๆ
ชีวิตก็ยังเป็นชีวิต
ยิ่งเป็นชีวิตของเรา
ที่เปลี่ยนไปมาได้ตลอดเวลา
หลังจากนี้
พยายามจะมีชีวิตสงบๆ นิ่งๆ ไม่โลดโผน
แบบว่า.. เบา - เบา
กลับมายืนที่เดิมอีกครั้ง
จะกลับมา
...กลับมา

2554:07:05, Luggage Tag "หมูน้อย"

posted on 08 Jul 2011 17:56 by loveaholic

ค่ำวันที่ 5 ฮับบี้กลับบ้านมาพร้อมของชิ้นน้อยๆ ชิ้นนี้
เป็น  Luggage Tag "หมูน้อย" สีชมพูสดใสน่ารัก

เข้าใจว่าเหตุผลที่ฮับบี้ซื้อเจ้าชิ้นเล็กๆ นี้มาให้ก็เพราะว่า
1. เราเคยมีเหตุ "สลับกระเป๋า" กับผู้โดยสารอื่น
อ๊ะ.. อิฉันไม่ได้โก๊ะขนาดนั้นค่ะ แต่อิฉันประมาทไปหน่อย
ตรงที่คิดว่า ปล่อยให้คนอื่น(ซึ่งรีบร้อน) รับกระเป๋าไปก่อนดีกว่า
บ้านเราอยู่ใกล้ เราเลยไม่รีบ ไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วจึงกลับมา
ผลปรากฏว่า กระเป๋าเราถูกคนอื่นสลับไป
โชคดีที่คนนั้นต่อเครื่องไปอุบลฯ หรืออุดรฯ นี่ล่ะ
เราจึงได้กระเป๋าคืนภายใน 2 ชม. (ก็ต้องรอแกร่วที่สนามบิน)
2. เหตุผลง่ายๆ ก็คือมันเป็น "หมู"

จากวันนั้น เปรยกับฮับบี้ว่า จะกลับมาทำ decoupage กระเป๋า
แต่ไม่มีเวลาทำเสียที กระทั่งล่าสุดที่ผ่านมา พบว่ากระเป๋าแตก
นกแอร์เคลมให้ค่ะ 200 บาท (สองร้อยบาทถ้วน) อ่านไม่ผิดแน่ค่ะ
แถมพนักงานถามว่า "พี่จะเคลมมั้ย" ประมาณว่า มันเคลมได้แค่นี้อ่ะ
หันมองหน้ากัน อืม.. ถือว่าค่าแท็กซี่กลับบ้านก็แล้วกันเนาะ
คุ้มกันมากกกกกกกกกกกกกก...

ตอนนี้เลยคิดว่า จะชื่อกระเป๋าเดินทางใหม่ที่เป็นผ้าใบดีกว่า
ส่วนใบนี้ เทียบราคากับการใช้ยังไม่คุ้มเลย เอาน่า ยังใช้ต่อได้อยู่
แต่คงไว้ในวาระที่เราเดินทางด้วยรถของเราเองดีจะดีกว่า

ตอนนี้แอบคิดไปอีกว่า... แล้วถ้าต่อไป Luggage Tag ตัวนี้หาย
จะเสียดาย เสียใจมากกว่ากระเป๋าพังไหมเนี่ย???