l o v e a h o l i c

ผ่านมาหลายวัน

และก็ผ่านมาหลายเรื่อง..

..

ใครบางคนผ่านเข้ามาในชีวิต

ใครบางคนเดินออกจากชีวิต

..

เรื่องดี.. มีไม่มากเท่าไหร่

แต่เรื่องร้ายๆ ดูเหมือนจับจองที่อยู่ในสมองไม่ยอมไปไหน

ชีวิตช่วงนี้กะเกณฑ์อะไรไม่ได้เลย

ช่างดีแท้!!

..

หันหน้าเข้าหางาน งาน และงาน

ทั้งงานที่นั่งจมอยู่ทุกวัน

กับงานที่กำลังริเริ่มเพาะเมล็ดปลูกมันมากับมือ

คงต้องดูแลกันมากหน่อย

แต่มากไปก็คงไม่ดี จริงไหม?

..

ตอนนี้ฟังเพลงอะไรก็นึกเข้าเรื่องตัวเองได้หมด

ฟังเพลงรักก็ยังนึกถึงตัวเองเข้าจนได้

แหะๆ นึกว่า ทำไมเราไม่โชคดีเจอคนดีๆ บ้างหนอ

..

เป็นคำถามปลายเปิดที่อยากรู้คำตอบแต่ไม่เคยคิดหา

เราบังคับคนอื่นไม่ได้นี่นา..

สุดท้ายแล้ว.. ไม่มีใคร

สุดท้ายที่ต้องนอนกอดตัวเอง ก็คงต้องยอมรับสภาพ

ก็อยู่กันได้ มีข้าวกิน มีเพื่อน มีรอยยิ้มมม..!!

วิธีคิดของสาวแก่ นะเนี่ย !!

..

พี่กบบอกว่า "หน้าหนาวแล้วเลิกกะแฟน ทรมานนะเอ็ง"

ตอบพี่กบไปว่า "หน้าไหน ฤดูไหน ก็เจ็บแทบตายได้เหมือนกันแหละพี่"

แต่มันอุ่นหัวใจที่มีเพื่อนได้ทุกฤดู.. ใจแตกตอนแก่หรือเปล่าหนอ?

..

กำลังเหนื่อยๆ วุ่นๆ

เที่ยวหนัก พักน้อย

กลับมาทำงานหนัก และยังพักน้อยอยู่

ร่างกายเสื่อมโทรมตามสภาพ เอิ๊กกก..

มึนหัว โลกหมุนติ้ววว.. อ้วกกกก..

เห็นไหม คนเราเมาได้โดยไม่ต้องพึ่งแอลกอฮอล์

..

อีกไม่กี่วันภาระหนักกำลังจะมา

อีกไม่กี่วันความวุ่นวายกำลังจะมา

กำลังใจก้อนเดิมก็ดูเหมือนจะล้าไปล่วงหน้าแล้วเหมือนกัน

ไม่เป็น.. ผลัดกันผลัดกันดูแล..

ปลูกมิตรภาพ อย่าปลูกความรัก

..

เรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตสอนเราได้เสมอ

อย่างเรื่องนี้.. ที่จบแบบนี้

สอนให้รู้ว่า.. การรักใครอย่ารักให้สุดโต่ง ที่เค้าว่ากันไว้นั้น

จะสุดไม่สุด.. ถ้ารักแล้ว รับรองเจ็บไม่แพ้กัน

อยู่ที่ใครจะมีสติ และเอาชนะอารมณ์มืดของตัวเองขึ้นมาได้ก่อนกัน

ความรักสวยงามเสมอ..

แต่สำหรับฉัน.. ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ภารกิจแห่งความรักกำลังจะเริ่ม

ฉันจะท่องไว้เสมอและจะพยายามทำให้ได้

คือ จะไม่ยอมให้ความรักมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอีกแล้ว

เพราะวันที่มันหลุดลอยไป ชีวิตหายไปส่วนหนึ่ง ครึ่งหนึ่ง

แทบตาย ทรมานจนทนไม่ไหว

..

ฉันจะรักอย่างมีสติ (ถ้าทำได้.. และจะพยายาม)

ขอให้ความรักเป็นสิ่งที่มาเติมเต็มให้กับชีวิต

เอาเป็นว่า ขาดเมื่อไหร่จะได้ไม่เสียศูนย์

ขาดเมื่อไหร่ จะได้ไม่เจ็บเจียนตาย

ขาดเมื่อไหร่ แค่สุขน้อยลง เหงามากขึ้น แต่หายใจได้

..

ให้ความรักเป็นติ่งเนื้องอก..

เป็นส่วนเกินของชีวิต ถ้าเมื่อไหร่เป็นเนื้อร้าย

ตัดออกไป เจ็บแค่ครั้งเดียว เหลือแผลเป็นให้จดจำ

..

คิดถึงน้องหมูปิ้ง..

คิดถึง (ความรู้สึก) ตัวเอง ในวันที่ผ่านมา

คิดถึงเรื่องราวววว.. บางครั้งก็สวยงามเกินกว่าจะห้ามใจนะ เอิ๊กก..

**ปล.ภาพถ่ายช่วงวันที่ 3 - 9 ธันวาคม 2549 : แม่ฮ่องสอน