l o v e a h o l i c

อย่าเอาชีวิตไปเกี่ยวกับ(ตีนของ)ใคร
ได้แต่บอกตัวเอง...แต่บางทีสถานการณ์มันก็พาไปเกี่ยวจนได้
ชีวิตที่ขึ้นตรงกับตัวเองมานานหลายปี
หลงระเริงกับอิสระ ที่ไม่ต้องนึกถึงคนข้างหลัง - มากนัก
อาจมีบ้างบางครั้งที่เผลอไผลแอบเกเร แต่ไม่เคยที่จะควบคุมไม่ได้
อาจมีบ้างบางทีที่นึกอยาก "ฝากชีวิต" ไว้กับคนอื่นบ้าง
นั่นมันแค่... ทริปสั้นๆ - ช่วงเวลาประเดี๋ยวประด๋าว

ก็ยังคงเป็น "คนธรรมดา" เป็นคนที่ยังมีหัวใจและความรู้สึก
ผลพวงของความคุ้นเคยแบบไม่อาจปฏิเสธได้
แม้ไม่ได้เอาชีวิตไปเกี่ยวกับใคร แบบจริงจังหรือถาวร
แต่บางครั้งก็เห็นได้ชัดว่า "ไปมีเอี่ยว" กับคนอื่นบ้างแล้ว

กำแพงคงสูงไม่พอที่จะปล่อยวางชีวิตและความรู้สึกให้ปลอดภัย
ต่อให้ใครๆ บอกว่าให้เลิกก่อกำแพง หรือพังกำแพงเสีย
มันทำไม่ได้ - คนเรากำจัดความกลัวออกจากสมองได้ง่ายเสียที่ไหน
ตราบใดที่ไม่ได้เป็นง่อย คงมีปัญญาบรรเทาความเจ็บปวดร้อนหนาวด้วยตัวเองได้

เมื่อหลายปีที่ผ่านมา "การใช้ชีวิต" ไม่ใช่เรื่องยาก
และไม่ได้เป็นปัญหาเลยแม้แต่น้อย

ถึงวันนี้ ถ้ามีบ้างบางครั้งจะ "เผลอ"
ความรู้สึก "สะดุด" และ "สะกิด" ยังคงเตือนใจให้มีสติอยู่
อาจจะยากตรงที่ตกกระไดพลอยโจนเข้าแล้ว
ทำอะไรไป ต้องนึกถึงใจของอีกคนด้วย
"อิสระ" ถูกหั่นออกบ้างเพื่อรักษา "น้ำใจ" และ "ไมตรี"
พูดได้ไม่เต็มปากว่า "ไม่ได้ฝืน"
แต่รู้สึกสับสนว่าจะจัดการกับสถานการณ์ที่ว่ามาทั้งหมดนี้ได้อย่างไร
...แต่เพียงผู้เดียว