l o v e a h o l i c

เย็นวันนี้มีคนมารับช่วงต่อหน้าที่ที่ร้านในช่วงเวลาสั้นๆ
รีบบึ่งไปเทสโก้เพื่อซื้อนมสดสำหรับชงกาแฟ
และได้โอกาสฟาดอุปกรณ์สำหรับบลูเบอรี่ซีสพาย
เพราะอารมณ์ที่บูดตั้งแต่หัววัน
เดาว่านี่คือทางระบายอีกอย่างหนึ่ง
นอกเหนือจากวาดรูปและถ่ายรูป เพิ่งจะรู้ตัวนะเนี่ย

อุปกรณ์พร้อม จัดไป!!!
เวลาพลบค่ำไม่เป็นอุปสรรค
ตีชีสไปขาก็สีกันไปเพราะยุงกัด ดี.. ระบายอารมณ์

แต่เหมือนสูตรจะครอบจักรวาลไปหน่อย
ดูหลายเว็บ หลายกูรู สรุปครีมชีสที่ตีเหลือเยอะ
พรุ่งนี้ต้องจัดการแครกเกอร์ที่เหลือ ทำให้ได้อีกถาด
 

ถ้าจะให้ดี ต้องกินตอนที่อยู่เงียบๆ คนเดียว
ขอชายอดน้ำค้างซักกา เปิดหนังดู แสงไฟสลัวๆ
…หรือจะดู My Bluebery Night ดี

กดแครกเกอร์ที่ผสมแล้วลงในอ่างแก้ว
เหมือนเป็นการรวบรวมสติอีกครั้ง
พายุในอารมณ์ครั้งนี้ เป็นเหตุมาจากอาการเก็บและกด
ไม่อยากให้ไปเฉี่ยวหัวใครเข้า
เลยเลือกจะเดินฟุ้งซ่านไปมาคนเดียวเสียครึ่งวัน

ปลดปล่อยอาการเก็บกดไปกับการตีชีส
บีบมะนาวแบบไร้สติ โดนรอยตะปูบาดที่เกิดจากการเก็บร่มเมื่อเย็น
แสบ!! ตื่นจากความมัวเมาอีกครั้ง
ชีวิตที่จำต้องมีพรุ่งนี้ และจะต้องเดินต่อไป ทั้งๆ ที่ไม่อยากเดิน

ปล.ที่แน่ๆ บล็อกนี้จะกลายเป็นบล็อกทำอาหารหรือเปล่า(วะ)เนี่ย