l o v e a h o l i c

เมื่อเร็วๆ นี้ เพื่อนบ้านกึ่งวิ่งกึ่งเดินในมือถือบางอย่างลักษณะคล้ายกระดาษ
นึกว่าจะมาใช้บริการอะไรในร้าน ส่งยิ้มไป เพื่อนบ้านไม่ว่ากระไร
ยื่นกระดาษแข็งใบนั้นมาพร้อมกับพูดสั้นๆ ว่า “อ่ะ ของน้อง”
หยิบกระดาษแข็งที่ว่าพิจารณาลายมือคุ้น แต่เหมือนจะห่างหายไปเสียหน่อย
ก่อนจะเดาผิดเดาถูกก็เห็นลายเซ็น pookatoy ห้อยท้ายมาเฉลยว่าเจ้าของโปสต์การ์ดคือเพื่อนเก่าแก่
ที่แอบส่งสัญญาณเมื่อไม่กี่วันก่อนว่ามีเซอร์ไพรส์อยากได้ที่อยู่จะส่งโปสต์การ์ดมาให้
ใบนี้เดินทางมาจากหมู่เกาะลันตา จังหวัดกระบี่

เมื่อเริ่มต้นจะเล่าถึงความคิดถึงที่เดินทางมาทักทาย
คงต้องเล่าย้อนไปถึงฉบับก่อนหน้าที่ยังกลายเป็น “โปสต์การ์ดพอกหางหมู” มาหลายฉบับ
เริ่มจากวันหนึ่งค่อนมาปลายเดือนมิถุนายน เห็นพี่เสือเด้ง MSN ขึ้นมาจึงปรี่เข้าไปทัก
ไม่ทันไรก็เจอคำถามฉบับมึนๆ “จะเอาอะไรไหม” เอ่อ.. “แล้วพี่อยู่ไหนคะ”
“เกาหลี” กร๊ากกกกกก!!! ให้มันได้งี้สิ “เอามาม่า เอาโปสต์การ์ด เอาผู้ชาย”
อย่างอื่นยังไม่ปรากฏให้เห็นเป็นชิ้นเป็นอัน(โดยเฉพาะอย่างหลัง ฮ่าๆ)
ไม่กี่วันถัดจากนั้นจึงมีกระดาษบรรจุความคิดถึงไว้คำสุดท้ายก่อนลงท้ายชื่อ i_lllive เดินทางมาถึง

พี่คนหนึ่งหนีไปเที่ยว
พี่อีกคนหนึ่งก็ไม่น้อยหน้าพาหวานใจไปสวีท วิ้ดวิ่วที่เกาะช้าง
เห็นโปสต์การ์ดกระดาษแบบง่ายๆ วาดด้วยดินสอพร้อมกับ stamp ตรายางของกรมอุทยานแห่งชาติฯ
พลิกดูข้อความจากสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เขียนตัวอ้วนอยู่ด้านบน
กับข้อความหวานพลิ้วที่คงสไตล์ความนุ่มนวลโรแมนติกด้วยตัวหนังสือเล็กแต่หนักแน่น
พร้อมกับลูกเจี๊ยบใต้ก้อนเมฆและดวงอาทิตย์ที่เป็นเหมือนลายเซ็นตบท้าย
ฉบับนี้ไม่มีความคิดถึงแต่อย่างน้อยก็คง(จำเป็น)ต้อง “นึกถึง” กันบ้างแหละ ฮิๆ

สุดท้าย 3 ฉบับรวดที่มาถึงวันเดียวกันแบบมีที่มาที่ไปค่อนข้างเจ้าเล่ห์ของบางคน
พี่สองคนหนีเที่ยว - - คนน้อง เที่ยว(ไกล)ไม่ได้ จึงตัดสินใจลางานของตัวเอง
ให้เวลากับอาคันตุกะ 1 วันเต็มๆ ที่ริมคลองอัมพวาในวันหยุดยาว
และส่วนที่เหลือคือวันหลังสุดก่อนที่แขกจะเดินทางกลับ - - กับสถานที่รอบตัวที่อยู่ใกล้แต่ไม่ได้ชม

ก่อนกลับมีคนขอให้ทำโปสต์การ์ดให้ แต่ขอคืบกลับหยิบไปเป็นศอก
จริงๆ แล้วนึกว่าแค่อยากเก็บความทรงจำสั้นๆ บนกระดาษแข็ง 4×6 ไว้ดูตอนที่อยู่ไกลกัน
สรุปสุดท้าย - - โปสต์การ์ดที่ถูกล่อลวงไปนั้น
ถูกส่งกับมาพร้อมกับข้อความประกอบภาพสั้นบ้างยาวบ้าง
กับเรื่องราวการจับจ่ายเวลาในช่วงสั้นๆ แบบสรุปเหมือนจะช่วยเตือนและตอกย้ำความทรงจำ
เรียกรอยยิ้มจากคนรับ บ่งบอกถึงความตั้งใจที่จะ “ใส่ใจ” กับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นั้นได้

จบถ้วนกระบวนความรวมโปสต์การ์ด อิน เดอะ โพสต์บ๊อกส์ คราวนี้เป็นจำนวนทั้งสิ้น 6 ใบ
ขอบคุณความคิดถึง นึกถึง ที่เดินทางมาจากที่ต่างๆ ทั้งในและนอกประเทศ
ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ กลิ่นความคิดถึงที่ฝังอยู่บนกระดาษขนาดย่อมยังอบอวลอยู่ใกล้ๆ
แล้วก็ยิ้มได้อีกวัน : )