วันที่ไม่หนาว...(เสียแล้ว)
posted on 05 Nov 2009 18:32 by loveaholic
เมื่อคืนนอนแบบไม่พึ่งพาเครื่องปรับอากาศเป็นคืนที่สอง
นับเป็นเรื่องที่ดีอย่างยิ่งในกระประหยัดไฟและลดโลกร้อน
รู้สึกตัวตื่นตอน 7 โมงเช้า - - ก็ไม่รู้จะรีบตื่นไปไหน
เดาว่าเป็นเพราะอากาศไม่ได้เย็นจับใจอย่างเมื่อคืน
แล้วห้องนอนก็รับแสงแดดดีนักหนา - - นั่นล่ะ คือเหตุผลที่รู้สึกตัวไว
อันที่จริงวันนี้จะต้องลงมาเปิดร้านเอง คือนอนตื่นสายมิได้
เพราะวันนี้เป็นวันหยุดชดเชยของน้องอีกคนแทนวันจันทร์ที่ผ่านมา
แต่ไม่จำเป็นต้องตื่นเช้าขนาดน้านนนนนน....
บอกคนมืออวบเอาไว้แล้วว่า 9.30 น. ให้ปลุกด้วย
เมื่อยังไม่ถึงเวลาที่นัดแนะ เลยมีเหตุผลเพียงพอกับการ "นอนต่อ"
ตื่นเมื่อถูกปลุก - - ลุกขึ้นมาอาบน้ำ
น้ำในอ่างเย็นได้ใจ หุยยย... ช้อบ ชอบ
หยิบผ้าพันคอติดมือมาด้วย เผื่อว่าประเดี๋ยวจะหนาว
จนเมื่อเปิดร้านออกไอแดดและความร้อนแล่นมาสัมผัสผิวกาย
สัมผัสที่ไม่ได้ชื่นใจและโดนใจเหมือนตอนลมหนาวมาแนะผิวเลยซักนิด
อุแม่เจ้า... วันนี้บ้านเราเป็นหน้าร้อนแฮะ
ผิดหวังอย่างแรง!!!
เหมือนคนแบบว่า "ฝันกลางวัน" ตื่นมาเจอกับความจริงว่า
ทุกอย่างเป็นเพียงแค่... ฝันไป (เท่านั้นเอง)
ตอนเที่ยงแม่โทรมาถามว่า "หนาวมากไหม?"
"กรี๊ดดดด... ร้อนตับแล่บเลยแม่"
คือ... แม่ดูโทรทัศน์แล้วบอกว่า มี sms ไปในรายการหลายข้อความ
บอกว่า อากาศที่นี่หนาวเย็นจับใจ เลยโทรมาแดสงความอิจฉา
ที่ไหนได้ ฮ่วย!!!!
คืนนี้มาลุ้นกันต่อไปว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงบ้างไหม
ได้โปรดเถิด!!! (วันนี้เปิดแอร์ไปหลายรอบ)
บันทึกเรื่องสังขารตัวเอง :
แอบมองเห็นมีชัดมีภาพวิ้งๆ ระยิบระยับในลูกกะตา
และขยายวงกว้างขึ้นจนมึนหัวและปวดหัวเมื่อตอนเที่ยง
อาจเพราะร่างกายขาดวิตามินนอน - - มั้ง
- - > อยากมีบ้านแบบนี้วุ้ย!!! <- -
บันทึกเรื่องน่ารำคาญ :
ระยะนี้เจอคนที่ไม่อยู่กะร่องกะรอย
"ทิ่มเข้า ทิ่มออก" อยู่บ่อยๆ
เดี๋ยวจะอย่างนั้น เดี๋ยวจะอย่างนี้
วันนี้เป็นแบบนี้ อีกเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นอีกแบบ
คำพูดคำจาหาความแน่นอนไม่ได้
เพื่อนออลนิยามอาการแบบนี้ว่า "อาการขาดวิตามินซี"
นั่นคือ "ลักปิด ลักเปิด" นั่นเอง
ไม่รู้ว่าความอดทนถึงที่สุด
หรือเป็นเพราะกลไกภายในสมองผสมกับเคมีในร่างกาย
เลือกจะ "ตอกกลับ" คนบางคนไปพอหอมปากหอมคอ
ตามด้วยการ "ปลีกตัว" ให้ห่างจากคนบ้าพวกนี้
รู้สึกเหมือนคนพวกนี้ระดับอีคิวต่ำ
ทำให้อยู่ร่วมกับคนหมู่มากในสังคมไม่ได้
อยากให้อภัย แต่บางทีมากไปก็ไม่ไหวเหมือนกัน
อาการอย่างหนึ่งที่แสดงออกคล้ายๆ กันในกลุ่มที่เจอนั่นคือ
อาการอยากเด่นกว่าคนอื่นจนระงับพฤติกรรมไว้ไม่ได้
ต้องสำแดงเดชเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีใดวิธีหนึ่งออกมา
เฮ่อ... ตกลงเราบ้า หรือคนพวกนี้บ้ากันแน่ (วะ)
