l o v e a h o l i c

คนเก่าไป คนใหม่มา..

ส่วนตัวเรา.. จากคนใหม่

กลายเป็นคนเก่า

กลายเป็นคนทำทุกอย่าง..

งานไหลล้นไปทุกวัน

ปิดไม่ได้ จบไม่ได้ รับเละ !!

.

งานยุ่งแค่ไหนหัวใจยุ่งกว่า

โทรหาเขาว่าหมูปิ้งน่าจะมีปัญหา.. เกี่ยวกับระบบแลนหรือโมเด็ม

พยายามแก้ปัญหาผ่านโทรศัพท์ แต่ไม่สำเร็จ

..

กำลังคุยกับเขา

คุณ ซึ่งไม่เคยโทรหานานโขแล้ว ก็ดันซ้อนสายมา

เอ้า.. เอากันเข้าไป !!

ขำความบังเอิญในชีวิตตัวเอง

..

เอาหมูปิ้งไปให้เขาจัดการโละ และ ล้างระบบ

เจอหน้ากันครั้งที่สองในรอบสามเดือนกว่า

มันแปร่งๆ มันตะขิดตะขวงใจ บอกไม่ถูก

ตื่นเต้นและเร้าใจ ฮา..

เขาเองก็คงเหมือนกัน รู้สึกแบบนั้นนะ

..

เจอกันอีกทีวันไปรับหมูปิ้งคืน

มันหวิว.. ในใจเต็มตื้น

ห่างมาจนได้ที่ กดความรู้สึกไว้จนล้น

อยากเดินเข้าไปกอดโดยไม่พูดอะไรเลย

นิยายไปไหม..แต่จริงๆ แล้วทำอะไรไม่ได้

เมื่อโลกแห่งความเป็นจริงก็คือ "เราเลิกกัน"

และไม่ได้มีอะไรข้องเกี่ยวกันอีก

..

แต่ยอมรับว่าการเจอกัน

มันสั่น มันหวั่นไหว..

มันมีอะไรบางอย่างที่อธิบายยาก

แต่ทำให้รู้สึกว่า.. มันเชื่อมโยงกันได้

..

อาจจะแค่อารมณ์ขื่นๆ และเหงาๆ

อาจจะแค่การโหยหาสิ่งที่หลุดลอยไป

อาจจะแค่.. ความอ่อนแอ อ่อนไหวของคนขี้เหงา

..

ระยะหลังๆ ดื่มมากไป (หรือเปล่า)

ใครก็พากันบ่นๆ ว่าๆ เตือนๆ

ชีวิตโสดกำลังรุ่ง พุ่งอย่างกะผีพุ่งไต้

พุ่งๆ ตกๆ ขำๆ เศร้าๆ เหมือนคนบ้า

แต่ยังไงก็ต้องสู้ต่อไป โดยเฉพาะกับหัวใจตัวเอง

..

ชีวิตเข้าสู่ระบบ

งานหนัก เที่ยวดึก

ก๊ากๆ